برداشتن زیور پیرسینگ و downsizing: چه زمانی طول زیور را کوتاه کنیم، اگر پیرسینگ را دربیاوریم سوراخ بسته میشود؟ و عواقب برداشتن زودهنگام.
پاسخ کوتاه: زمانی میتوانید زیور پیرسینگ را عوض کنید که هیچ درد، قرمزی یا ترشحی نداشته باشید و حداقل زمان التیام توصیهشده آن ناحیه گذشته باشد. توجه کنید که التیام ظاهری با التیام کامل فرق دارد؛ ممکن است پیرسینگ از بیرون خوب به نظر برسد اما از داخل هنوز ترمیم نشده باشد. تعویض زودهنگام یکی از شایعترین دلایل بروز مشکل است و Downsizing (کوتاه کردن زیور بلند اولیه بعد از کاهش تورم) هم باید حتماً توسط متخصص انجام شود.
«برداشتن پیرسینگ هم مثل زدنش قاعده دارد؛ زیوری که وسط عفونت یا التهاب بیرون کشیده شود، مشکل را زیر پوست زندانی میکند. اول وضعیت را آرام میکنیم، بعد خداحافظی.»
>
— علی کلاهی
این سؤال بستگی به ناحیه پیرسینگ، جنس زیور اولیه و سرعت التیام بدن شما دارد. قانون کلی: تا وقتی درد، قرمزی یا ترشح ندارید و حداقل زمان توصیهشده گذشته، میتوانید زیور را عوض کنید.
نکته مهم: التیام «ظاهری» (قرمزی و تورم رفته) با التیام «کامل» فرق دارد. حتی اگر پیرسینگ بهتر به نظر برسد، ممکن است از داخل هنوز کاملاً ترمیم نشده باشد.
| ناحیه پیرسینگ | حداقل زمان برای Downsizing | ترمیم کامل (تعویض آزاد) |
|---|---|---|
| لوب گوش | ۴–۶ هفته | ۶–۸ هفته |
| بینی (نوسترل) | ۶–۸ هفته | ۳–۶ ماه |
| سپتوم | ۶–۸ هفته | ۳–۶ ماه |
| ناف | ۳–۴ ماه | ۶–۱۲ ماه |
| هلیکس | ۶–۸ هفته | ۶–۱۲ ماه |
| فوروارد هلیکس | ۶–۸ هفته | ۶–۱۲ ماه |
| ترگوس | ۶–۸ هفته | ۶–۱۲ ماه |
| دایث | ۶–۸ هفته | ۶–۱۲ ماه |
| روک | ۶–۸ هفته | ۶–۱۸ ماه |
| کانچ | ۶–۸ هفته | ۶–۱۲ ماه |
| اینداستریال | ۸–۱۲ هفته | ۶–۱۲ ماه |
| لب | ۶–۸ هفته | ۳–۶ ماه |
| زبان | ۲–۳ هفته | ۴–۶ هفته |
| نیپل | ۳–۶ ماه | ۶–۱۲ ماه |
| ابرو | ۶–۸ هفته | ۶–۹ ماه |
Downsizing یعنی کوتاهتر کردن زیور اولیه بعد از کاهش تورم. پیرسر در ابتدا یک زیور بلندتر میگذارد تا جای تورم باشد — این زیور بلند نباید برای همیشه بماند.
چه کسی Downsizing انجام دهد؟ حتماً یک متخصص پیرسینگ — نه خودتان، نه دوستتان.
تعویض زودهنگام یکی از شایعترین دلایل مشکلات پیرسینگ است:
اگر زمان کافی گذشته و ترمیم کامل شده:
۱. دستها را بشویید — با صابون آنتیباکتریال، حداقل ۲۰ ثانیه
۲. زیور جدید را آماده کنید — از جنس تیتانیوم G23 یا همان جنس قبلی
۳. زیور جدید را ضدعفونی کنید — با سرم نمکی استریل (نه الکل)
۴. محل را نرم کنید — یک قطره روغن جوجوبا یا سرم نمکی گرم به نرم شدن کمک میکند
۵. سریع تعویض کنید — سوراخ در عرض چند ثانیه تا چند دقیقه شروع به جمع شدن میکند
۶. بعد از تعویض — محل را با سرم نمکی پاک کنید
اگر نمیتوانید بدون درد تعویض کنید: به متخصص مراجعه کنید — شاید پیرسینگ هنوز کاملاً ترمیم نشده.
سوراخ ممکن است در چند ساعت تا چند روز جمع شود. اگر یک هفته زیور برندارید، احتمال بسته شدن کامل وجود دارد.
معمولاً چند هفته تا چند ماه طول میکشد تا سوراخ کاملاً ببندد. برخی سوراخها (مخصوصاً لوب بزرگتر) ممکن است اثری برای همیشه بماند.
اگر موقتاً زیور نمیتوانید بزنید (مثلاً جراحی)، میتوانید از نگهدارندههای پلاستیکی (retainer) PTFE استفاده کنید.
پیرسینگهای غضروف (هلیکس، ترگوس، کانچ، دایث و غیره) معمولاً دیرتر از لوب میبندند — اما ممکن است جای زخم کوچکی بماند. هرچه پیرسینگ قدیمیتر و ضخیمتر (بالاتر Gauge) باشد، زمان بسته شدنش طولانیتر است.
برای انتخاب زیور جایگزین مناسب، فروشگاه علی پیرسینگ را ببینید یا برای مشاوره Downsizing نوبت رزرو کنید.
حداقل ۶–۸ هفته برای Downsizing اولیه (نزد متخصص)، و ۶–۱۲ ماه برای تعویض آزادانه در خانه. اگر هنوز ترشح یا درد دارید، صبر کنید.
سوراخ ممکن است سریع جمع شود، عفونت احتمال بیشتری دارد و ترمیم مجدد سختتر خواهد بود. اگر بیش از ۶ ماه گذشته، چند روز بدون زیور مشکلی ایجاد نمیکند.
Downsizing یعنی تعویض زیور اولیه بلند (که برای جای تورم گذاشته شده) با یک زیور کوتاهتر و دقیقتر. این کار توسط متخصص انجام میشود و معمولاً ۶–۸ هفته پس از پیرسینگ.
پیرسینگهای جدید (کمتر از ۶ ماه) سریع میبندند. پیرسینگهای قدیمی غضروف خیلی دیر یا هرگز کاملاً نمیبندند — ممکن است جای بسیار ریزی بماند.
مطالعه بیشتر: Downsizing پیرسینگ | مراقبت بعد از پیرسینگ | باز کردن سوراخ پیرسینگ بستهشده
بخشی از مراجعان ما کسانیاند که سالها پیش پیرسینگی داشتهاند، درآوردهاند و حالا برگشتهاند — و تجربه این جلسهها چند قاعده روشن ساخته است. اول، عجله نکنید: جای سوراخ قبلی بافت اسکار است و باید کاملاً آرام و بیالتهاب باشد؛ بعد از بسته شدن کامل، معمولاً حداقل چند ماه فاصله منطقی است و اگر محل هنوز سفتی یا حساسیت دارد، بیشتر. دوم، انتظار نداشته باشید سوزن دقیقاً از همان نقطه رد شود — بافت جوشخورده سفتتر از پوست طبیعی است و متخصص گاهی نقطه را یکی دو میلیمتر جابهجا میکند تا از سالمترین مسیر عبور کند؛ این جابهجایی نشانه دقت است، نه خطا. سوم، حس کار کمی متفاوت است: خیلیها میگویند عبور از بافت قبلی «سفتتر» حس میشود، هرچند مدت کار همان چند ثانیه است. و اگر مشکل شما پارگی یا گشاد شدن سوراخ لاله است، مسیر متفاوتی دارید که اول باید تکلیف ترمیم روشن شود — پارگی و گشاد شدن سوراخ لاله گوش را قبل از هر تصمیمی بخوانید. بهترین نقطه شروع، یک جلسه ارزیابی حضوری است که از صفحه رزرو میگیرید.
تصمیم برداشتن همیشگی پیرسینگِ التیامیافته را لازم نیست یکشبه بگیرید. روش کمریسکتر: یک هفته زیور را با سادهترین و نامرئیترین گزینه (استاد ریز یا ریتینر شفاف) عوض کنید و ببینید دلتنگش میشوید یا نه. کم نبودهاند کسانی که زیور را برای همیشه درآوردند، چند ماه بعد پشیمان شدند و مجبور شدند دوباره هزینه و دوره التیام را از صفر بپذیرند. اگر دلیل برداشتن، جراحی یا شرایط موقتی است، اصلاً سراغ برداشتن دائمی نروید — راهکار درست را در پیرسینگ و عمل جراحی نوشتهایم.
قبل از تصمیم به «برداشتن» پیرسینگ، این تصویر را ببینید — شاید مشکل فقط طول میله باشد: ۱) میلهٔ اولیهٔ بلند با فضای تورم؛ ناراحتی، گیر کردن و کج شدنِ این دوره اغلب به حساب خود پیرسینگ نوشته میشود در حالی که مقصر طول اضافه است. ۲) میلهٔ داونسایزشده — بسیاری از کسانی که قصد برداشتن دائمی داشتند، بعد از این تعویض ساده منصرف شدهاند. زمانبندی: ۳) زبان ۱۰-۱۴ روز ۴) لب ۲-۴ هفته ۵) نوستریل ۴-۸ هفته ۶) غضروف ۸-۱۲ هفته. اما اگر تصمیم به برداشت قطعی است: در زخم تازه فقط با نظر پیرسر (کانال باز رها نشود)، و در پیرسینگ قدیمی بدانید سوراخ لاله شاید سالها باز بماند ولی زبان و نوستریل گاهی در چند روز بسته میشوند.
راهنمای تصویر (منحنی تورم و پنجرهٔ داونسایز): تورم در روز دوم تا چهارم به اوج میرسد و بعد بهتدریج فرو مینشیند. ناحیهٔ سبز، پنجرهٔ داونسایز است: هفتهٔ دوم تا پنجم، جایی که تورم بهقدر کافی خوابیده و میلهٔ بلند اولیه باید با میلهٔ کوتاهتر عوض شود. نگه داشتن میلهٔ بلند بعد از هفتهٔ پنجم، مهمترین دلیل کج شدن، مهاجرت و برجستگی کنار پیرسینگ است — چون زیور اضافی مدام تکان میخورد و لبهٔ مجرا را میساید.
اگر هدف از برداشتن زیور، کنار گذاشتن همیشگی پیرسینگ است، در جای پیرسینگ میماند؟ اسکار، بسته شدن سوراخ و کمرنگ کردن جا توضیح دادهایم چطور این کار را تمیز انجام دهید.
اگر هنوز مردد هستید، یک هفته با یکی از استادهای ریز و مینیمال زندگی کنید و بعد دربارهٔ برداشتن همیشگی پیرسینگ تصمیم بگیرید.
روی پیرسینگ کاملاً التیامیافته، برداشتن زیور دردی ندارد و فقط ممکن است کمی مقاومت حس کنید. اگر درآوردن زیور دردناک است، یعنی هنوز ترمیم کامل نشده و بهتر است دست نگه دارید.
اول مطمئن شوید جهت باز کردن درست است (توپی اکثر زیورها برخلاف عقربههای ساعت باز میشود) و با دست کاملاً خشک یا گاز استریل دوباره امتحان کنید. اگر باز نشد، بهجای انبردست و فشار، از متخصص کمک بگیرید تا به کانال آسیب نرسد.
هرگز فشار ندهید؛ ورود زوری زیور به کانال جمعشده باعث پارگی، خونریزی و التهاب میشود. اگر زیور با لغزش ملایم رد نمیشود، متخصص با ابزار مخروطی (تیپر) آن را بدون آسیب عبور میدهد.
خیر؛ برداشتن زیور روی پیرسینگ عفونی باعث بسته شدن دهانه و حبس عفونت زیر پوست میشود. زیور را نگه دارید، شستوشوی سالین را ادامه دهید و برای درمان به پزشک یا متخصص مراجعه کنید.
اثر باقیمانده طی چند ماه کمرنگتر و کوچکتر میشود، اما در برخی افراد یک نقطه ریز برای همیشه میماند. روش صحیح درآوردن و جا زدن زیور را هم در آموزش تعویض زیور پیرسینگ ببینید.
ناف تازه (زیر شش ماه) میتواند ظرف چند ساعت تا یکی دو روز آنقدر تنگ شود که زیور برنگردد؛ ناف کاملاً التیامیافته چند هفته تا چند ماه باز میماند، هرچند ورودی آن تنگ میشود. برای عکسبرداری یا جراحی که چند ساعت زیور نباید باشد، ریتینر شفاف بگذارید یا بلافاصله بعد از اتمام کار زیور را برگردانید.
پروتکل مراقبتی بالا با دستورالعملهای مستقل زیر همخوان است:
فروشگاه پیرسینگ | رزرو نوبت پیرسینگ | همه مقالات مراقبت و درمان | همه مقالات