چطور بفهمیم پیرسینگ عفونت کرده؟ علائم عفونت پیرسینگ، فرق التهاب با عفونت، درمان خانگی و زمانی که باید به پزشک مراجعه کرد.
پاسخ کوتاه: علائم عفونت واقعی پیرسینگ: ترشح زرد یا سبز بدبو، درد ضرباندار، قرمزی گسترشیابنده، گرمای موضعی و تب. قرمزی خفیف و ترشح شفاف، بخش طبیعی التیام است. اگر مشکوک به عفونت هستید زیور را خودتان درنیاورید — راه خروج ترشح بسته میشود — و با متخصص یا پزشک مشورت کنید.
«عفونت واقعی یواشکی نمیآید؛ درد ضرباندار، ترشح غلیظ و قرمزی رو به گسترش زبان روشنی دارند. هنر این است که ترشح شفاف دوره التیام را با آن اشتباه نگیرید.»
>
— علی کلاهی
یکی از رایجترین سوالات پس از پیرسینگ این است: «آیا پیرسینگم عفونت کرده یا فقط در حال التیام است؟» پاسخ به این سوال مهم است، چون درمان اشتباه میتواند وضع را بدتر کند.
التهاب بخشی از فرآیند طبیعی التیام است:
زیورهای حاوی نیکل، روکشدار یا با سطح ناهموار بیشترین عامل عفونت هستند. راهحل: فقط از تیتانیوم درجه ایمپلنت یا استیل جراحی استاندارد استفاده کنید.
اگر علائم خفیف است (فقط قرمزی و تورم بیشتر از حد معمول):
مرحله ۱: تمیزکاری با سالین استریل را ۳ بار در روز انجام دهید (به جای ۲ بار)
مرحله ۲: یک قاشق چایخوری نمک دریای غیریددار را در یک لیوان آب گرم (نه داغ) حل کنید و از این محلول برای خیساندن محل پیرسینگ استفاده کنید — ۵ دقیقه، ۲ بار در روز.
مرحله ۳: زیور را درنیاورید — این اشتباه رایج است. خروج زیور در حین عفونت میتواند باعث بسته شدن کانال و تجمع عفونت درون بافت شود.
مرحله ۴: از آنتیبیوتیکهای موضعی بدون تجویز پزشک استفاده نکنید.
فوری به پزشک مراجعه کنید اگر:
پزشک احتمالاً آنتیبیوتیک خوراکی تجویز میکند — این درمان معمولاً در ۷ تا ۱۰ روز موثر است.
گاهی مشکل عفونت نیست بلکه بدن زیور را «رد میکند»:
علائم رد شدن پیرسینگ:
رد شدن پیرسینگ با عفونت فرق دارد — در این حالت باید با متخصص مشورت کنید.
۱. از متخصص معتبر پیرسینگ بگیرید
۲. زیور با کیفیت (تیتانیوم ASTM F136) بخواهید
۳. مراقبت روزانه با سالین استریل داشته باشید
۴. صبور باشید — التیام کامل زمان میبرد
برای مشاوره درباره مشکلات پیرسینگ، میتوانید از طریق سایت علی پیرسینگ با علی کلاهی در تماس باشید.
| نشانه | تحریک طبیعی (روز ۱–۳) | عفونت |
|---|---|---|
| قرمزی | کم، رو به کاهش | زیاد، رو به افزایش |
| ترشح | شفاف یا سفید کمرنگ | زرد/سبز، بدبو |
| درد | خفیف، قابل تحمل | ضرباندار، فزاینده |
| تورم | محدود به اطراف سوراخ | گسترشیابنده |
| گرمی محل | خفیف | محسوس، گرم |
اگر بعد از ۴۸–۷۲ ساعت مراقبت خانگی بهبودی دیده نشد، یا علائم ستون «عفونت» را مشاهده کردید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
مطالعه بیشتر: عفونت پیرسینگ گوش و ناف | مراقبت بعد از پیرسینگ | بوی بد پیرسینگ — علت و راهحل
حالا که فرق التهاب و عفونت را میدانید، خیالتان را از بابت جنس زیور هم راحت کنید: در فروشگاه علی پیرسینگ فقط تیتانیوم ایمپلنتگرید و استیل جراحی ۳۱۶L با ضمانت اصالت عرضه میشود و به همهٔ شهرها ارسال میگردد. برای تعویض زیور در محیط بهداشتی یا بررسی وضعیت پیرسینگتان هم میتوانید از استودیو نوبت بگیرید.
هر قرمزی و تورمی عفونت نیست. دو موقعیتی که بیشترین اشتباه تشخیصی را میسازند:
بخشی از مشکلات دورهٔ التیام ریشه در مراقبت ندارد؛ در شرایط بدنی یا داروییای دارد که از قبل وجود داشته و مطرح نشده است. این راهنماها همان موارد را جدا کردهاند:
این مقاله جایگزین نظر پزشک نیست؛ برای مطالعه علمی بیشتر، راهنمای کلینیک مایو درباره پیرسینگ و پیشگیری از عوارض آن و استانداردهای انجمن پیرسرهای حرفهای (APP) منابع معتبری هستند.
گاهی خونریزی و ترشح روزهای اول با نشانههای عفونت اشتباه گرفته میشود؛ برای تشخیص، مقاله خونریزی بعد از پیرسینگ مرز خونریزی طبیعی و غیرطبیعی را روشن میکند.
دو موقعیت مرزی هم هست که درمانشان با عفونت معمولی فرق دارد: زیوری که در بافت فرو رفته و ورودی مجرا را بسته، و وسوسهٔ زدن پماد آنتیبیوتیک خودسرانه — که چرا پماد به پیرسینگ آسیب میزند را حتماً قبلش بخوانید.
راهنمای تصویر (روزبهروز، طبیعی یا نگرانکننده؟): ستون سبز مسیر عادی است و ستون قرمز پرچم خطر. روز ۱ تا ۳ ضربان و گرمی طبیعی است، تب نیست. روز ۴ تا ۷ تورم باید به اوج برسد و شروع به کاهش کند؛ اگر همچنان بالا میرود مشکلی هست. هفتهٔ دوم دلمهٔ روشن طبیعی است و چرک غلیظ زرد-سبز نیست. هفتهٔ سوم خارش طبیعی است و رگههای قرمز روی پوست نه. هفتهٔ چهارم دردی که از هفتهٔ اول بیشتر باشد، هرگز طبیعی نیست.
کمآبی بدن در روزهای روزهداری میتواند التیام را کندتر کند؛ پیرسینگ در ماه رمضان توضیح داده چطور مراقبت را بدون اشکال در روزه انجام دهید.
در پیرسینگهای غضروفی، عفونت میتواند به شکل پریکندریت درآید که خطر تغییر شکل دائمی گوش دارد؛ راهنمای پریکندریت گوش بعد از پیرسینگ علائم و مسیر درمان آن را شرح میدهد.
بخشی از قرمزی و پوستههایی که با عفونت اشتباه گرفته میشوند، در واقع نتیجهٔ الکل، بتادین و نمک غلیظ است؛ ۱۰ مادهای که نباید روی پیرسینگ بزنید را بخوانید تا خودتان عامل تحریک نباشید.
برای اینکه بدانید چرا آنتیبیوتیک خودسرانه یا «قرص احتیاطی» به عفونت پیرسینگ کمکی نمیکند و تا رسیدن به پزشک چه باید کرد، برای عفونت پیرسینگ چه قرصی بخوریم؟ را بخوانید.
وقتی عفونت کاملاً درمان شد و پیرسینگ دوباره به التیام کامل رسید، برای تعویض زیور سراغ زیورهای تعویضی تیتانیوم و استیل بروید و جنس هر مدل را بخوانید.
علائم اصلی عفونت: ترشح غلیظ زرد یا سبز با بوی بد، درد ضرباندار که رو به افزایش است، قرمزی گسترشیابنده، گرمای موضعی و گاهی تب. ترشح شفاف یا سفید کمرنگ (لنف) طبیعی است و نشانه عفونت نیست.
خیر — این رایجترین اشتباه است. درآوردن زیور باعث بسته شدن سوراخ و محبوس شدن عفونت زیر پوست میشود که ممکن است به آبسه تبدیل شود. زیور را نگه دارید تا مسیر خروج ترشحات باز بماند و سریع به پزشک مراجعه کنید.
عفونت سطحی با مراقبت درست (شستوشوی سالین ۲–۳ بار در روز) معمولاً طی ۱ تا ۲ هفته برطرف میشود. اگر بعد از ۴۸–۷۲ ساعت مراقبت منظم بهبودی ندیدید یا علائم بدتر شد، حتماً به پزشک مراجعه کنید — ممکن است به آنتیبیوتیک نیاز باشد.
اگر تب بالای ۳۸ درجه، لرز، قرمزی سریعاً گسترشیابنده، تورم شدید یا خطوط قرمز روی پوست اطراف پیرسینگ دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. عفونت غضروف گوش بهویژه جدی است چون خونرسانی غضروف کم است و درمان آن سختتر است.
خوددرمانی با پماد توصیه نمیشود؛ پمادهای چرب راه خروج ترشح را میبندند، رطوبت را زیر خود حبس میکنند و عملاً شرایط را بدتر میکنند. مراقبت درست، شستوشوی منظم با سرم نمکی استریل است و اگر علائم عفونت واقعی دارید، نوع و مدت آنتیبیوتیک — موضعی یا خوراکی — فقط باید با تجویز پزشک تعیین شود.
غضروف گوش بهدلیل خونرسانی کم، ناف بهدلیل تعریق و اصطکاک دائمی لباس، و پیرسینگهای دهانی بهدلیل محیط پرباکتری دهان، حساسترین نواحی هستند و مراقبت منظمتری میخواهند. البته با زیور استاندارد، متخصص معتبر و شستوشوی روزانه، ریسک عفونت در همهٔ این نواحی به حداقل میرسد.
توصیههای بالینی این مقاله با منابع مستقل زیر مطابقت داده شدهاند:
فروشگاه پیرسینگ | رزرو نوبت پیرسینگ | همه مقالات مراقبت و درمان | همه مقالات