پیرسینگ با چی میزنن؟ با سوزن توخالی استریل و یکبارمصرف، نه تفنگ. معرفی ابزار، ۶ مرحلهٔ جلسه و روش زدن گوش، بینی، ناف، ابرو، زبان و لب در یک جدول.
پاسخ کوتاه: پیرسینگ با چی میزنن؟ با یک سوزن توخالی، استریل و یکبارمصرف مخصوص پیرسینگ؛ نه با تفنگ («دستگاه») و نه با سوزن خیاطی. نوک تیز این سوزن کانال تمیزی میسازد و زیور تیتانیوم بلافاصله پشت آن وارد سوراخ میشود. در کنار سوزن، پنس، لولهٔ دریافت، ماژیک پوست، دستکش یکبارمصرف و ابزار اتوکلاوشده به کار میرود. عبور خود سوزن یکی دو ثانیه است و کل جلسه حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول میکشد.
«بیشتر مراجعان از خود سوزن میترسند، در حالی که باید نگران ابزار بیپاکت و بیتاریخ باشند. سوزن استریلی که جلوی چشم شما باز میشود، بیخطرترین چیز روی میز است.»
>
— علی کلاهی
این مقاله دربارهٔ ابزار و روش است: هر وسیله چه کاری میکند، جلسه به چه ترتیبی پیش میرود و هر نقطهٔ بدن چطور زده میشود. اگر بیشتر میخواهید بدانید آن روز چه حسی دارد و قبل و بعدش چه کنید، روز پیرسینگ چه میگذرد؟ را بخوانید.
سوزن پیرسینگ یک لولهٔ توخالی از استیل جراحی با نوک بسیار تیز و چندوجهی است. وقتی از بافت رد میشود، بهجای هل دادن و پاره کردن پوست، یک برش دایرهای تمیز میزند و استوانهٔ بسیار ریزی از بافت را با خود بیرون میآورد؛ برای همین کانالی که میسازد هماندازهٔ زیور است. ته سوزن توخالی است و سر زیور در آن جا میگیرد، پس زیور دقیقاً پشت سوزن و در همان مسیر وارد سوراخ میشود.
سوزن خیاطی در مقابل، توپر است و فقط بافت را کنار میزند؛ کانالش از زیور باریکتر میماند و جا انداختن زیور در آن یعنی پارگی دوباره. ضخامت سوزن با «گیج» گفته میشود و پیرسر آن را هماندازهٔ زیور انتخاب میکند. سوزن حرفهای در پاکت دربسته و استریل است، جلوی چشم شما باز میشود و بعد از یک بار مصرف داخل سطل مخصوص اجسام تیز میرود.
آنژیوکت (کانولا) هم یک سوزن توخالی و یکبارمصرف است، با این تفاوت که سوزن فلزیاش داخل یک غلاف پلاستیکی نازک قرار دارد. بعد از عبور، سوزن فلزی بیرون کشیده میشود، غلاف در کانال میماند و زیور از داخل آن رد میشود. بعضی پیرسرها، بهخصوص در ایران، با آن کار میکنند؛ این ابزار در اصل برای رگگیری ساخته شده و نوک و غلافش با سوزن مخصوص پیرسینگ فرق دارد. این تفاوتها را در آنژیوکت پیرسینگ چیست و چه فرقی با تفنگ دارد؟ توضیح دادهایم. نکتهٔ مشترک هر دو این است که استریل، یکبارمصرف و بهمراتب ایمنتر از تفنگاند. در علی پیرسینگ همهٔ پیرسینگها با سوزن توخالی استریل و یکبارمصرف زده میشوند.
پنس (فورسپس یا کلامپ) بافت را بین دو حلقه ثابت نگه میدارد و نقطهٔ ورود و خروج را در یک خط قرار میدهد؛ بیشتر در لاله، ناف، لب و زبان دیده میشود و مدل شکافدارش اجازه میدهد زیور بدون باز کردن پنس رد شود. لولهٔ دریافت (Receiving tube) پشت بافت مینشیند، مثلاً داخل بینی یا پشت غضروف گوش، تا سوزن بعد از خروج داخل آن برود و بافت پشتی و انگشت پیرسر آسیب نبینند. تیپر میلهٔ مخروطی کوچکی است که گاهی برای هدایت زیور به داخل کانال استفاده میشود. همهٔ اینها فلزیاند و پیش از هر مراجع در اتوکلاو استریل میشوند.
نقطهٔ سوراخ با ماژیک مخصوص پوست علامت زده میشود، پیرسر با دستکش نیتریل یکبارمصرف کار میکند و در طول جلسه آن را عوض میکند، و پوست با محلول ضدعفونی تمیز میشود. ابزار فلزی در پاکتهایی بیرون میآید که نوار نشانگرشان بعد از اتوکلاو تغییر رنگ داده است؛ اسپری الکل و دستگاه UV استریلکننده نیستند. جزئیات این زنجیره را در استریلسازی پیرسینگ و استانداردهای بهداشتی بخوانید.
زیوری که پشت سوزن وارد میشود هفتهها یا ماهها داخل زخم میماند؛ برای همین از تیتانیوم ایمپلنت ASTM F136 ساخته شده، رزوهٔ داخلی یا سیستم بدون رزوه دارد و کمی بلندتر انتخاب میشود تا جای تورم روزهای اول باشد.
| ابزار | اسم دیگر | کارش | مصرف |
|---|---|---|---|
| سوزن پیرسینگ | سوزن توخالی، Piercing needle | ساختن کانال و هدایت زیور | یکبارمصرف، استریل |
| آنژیوکت | کانولا، Cannula | سوزن با غلاف پلاستیکی؛ زیور از غلاف رد میشود | یکبارمصرف، استریل |
| پنس | فورسپس، کلامپ | ثابت نگه داشتن بافت | فلزی، اتوکلاو |
| لولهٔ دریافت | Receiving tube | پشتیبانی از پشت بافت | فلزی، اتوکلاو |
| تیپر | Taper | کمک به ورود زیور | فلزی، اتوکلاو |
| ماژیک پوست | مارکر جراحی | علامتگذاری نقطه | یکبارمصرف |
| دستکش نیتریل | — | محافظت دوطرفه | یکبارمصرف |
| زیور اولیه | تیتانیوم ASTM F136 | ماندن در کانال تا التیام | تکبسته، استریل |
اگر از سمت حرفهای به این ابزار نگاه میکنید و دنبال گیجها و مشخصات خرید هستید، لیست کامل وسایل پیرسینگ حرفهای برای همین نوشته شده است.
تفنگ پیرسینگ یک گوشوارهٔ نوککُند را با نیروی فنر از بافت رد میکند. نتیجه بهجای برش، له شدن بافت است؛ روی غضروف این ضربه میتواند به ترک و آسیب جدی برسد. بدنهٔ پلاستیکی تفنگ را نمیشود در اتوکلاو گذاشت، طول زیورش ثابت است و جای تورم ندارد، و جنس زیورش اغلب درجهٔ ایمپلنت نیست.
راهنمای تصویر: این نمودار سوزن استریل و تفنگ را در چند شاخص اصلی کنار هم میگذارد: نوع آسیبی که به بافت میزنند، امکان استریل کامل، دقت جای سوراخ و مناسب بودن برای غضروف. در همهٔ این شاخصها سوزن یکبارمصرف جلوتر است و فرق اصلی در همان ردیف آسیب بافتی است: برش تمیز در برابر ضربهٔ کند. دلایل کامل را در پیرسینگ با تفنگ یا سوزن؛ چرا تفنگ خطرناک است؟ ببینید.
کل جلسه با مشاوره حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه است و بیشترش صرف گفتوگو، علامتگذاری و آمادهسازی میشود، نه خود سوزن.
جواب «پیرسینگ با چی میزنن» برای همهٔ نقاط یکی است: سوزن توخالی استریل. تفاوت در آناتومی، زاویه، ابزار کمکی و زیور اولیه است.
لالهٔ گوش با سوزن توخالی ظریف زده میشود و گاهی پیرسر نرمه را با پنس ثابت میکند؛ بعد از علامتگذاری قرینهٔ دو گوش، سوزن مستقیم از جلو به عقب رد میشود و یک لبرت پشتتخت جای آن را میگیرد. در غضروف (هلیکس، تراگوس، کانچ و…) یک لولهٔ دریافت یا تکیهگاه پشت غضروف قرار میگیرد تا بافت پشتی محافظت شود. غضروف هرگز نباید با تفنگ سوراخ شود.
برای نوسترل، نقطه روی پرهٔ بینی علامت زده میشود، لولهٔ دریافت داخل سوراخ بینی قرار میگیرد و سوزن از بیرون به داخل رد میشود؛ زیور پشتتخت یا نگین پیچی بلافاصله جایگزین آن میشود. سپتوم از بافت نرم باریک جلوی غضروف تیغه زده میشود، نه از خود غضروف؛ پیرسر اغلب با پنس مخصوص بافت را ثابت میکند و یک حلقه یا هورسشو میگذارد.
پیش از هر چیز، پیرسر بررسی میکند که لبهٔ پوست بالای ناف برای پیرسینگ کافی باشد. شما روی تخت دراز میکشید، نقاط ورود و خروج علامت زده و از چند زاویه کنترل میشود، و معمولاً با کمک پنس، سوزن در یک حرکت از زیر به بالا از لبهٔ ناف رد میشود. زیور اولیه یک باربل خمیده (بنانا) از تیتانیوم است.
پیرسینگ ابرو معمولاً عمودی و در انتهای بیرونی ابرو انجام میشود. پیرسر پوست را کمی جمع میکند، دو نقطهٔ ورود و خروج را علامت میزند و سوزن را در یک حرکت رد میکند؛ زیور اولیه باربل خمیده است. چون ابرو پیرسینگ نسبتاً سطحی است، عمق و زاویهٔ درست مهمترین عامل جلوگیری از پس زدن است.
اول رگهای زیر زبان و بند زیر آن بررسی میشود تا نقطه روی خط وسط و دور از رگهای بزرگ کناری باشد. بعد از شستوشوی دهان با دهانشویهٔ بدون الکل، پیرسر زبان را با پنس ثابت میکند و سوزن عمودی از خط وسط رد میشود. زیور اولیه یک باربل صاف بلند است تا جای تورم چند روز اول باشد و بعد از فروکش کردن تورم کوتاهتر میشود.
در لبرت، نقطه بیرون لب علامت زده میشود و پیرسر جای سر داخلی زیور را نسبت به دندان و لثه هم بررسی میکند. سوزن در یک حرکت از پوست به داخل دهان رد میشود و یک لبرت پشتتخت مینشیند که دیسک تختش داخل دهان قرار میگیرد. مونرو و مدوسا هم به همین شیوه، با دقت بیشتر روی قرینگی، زده میشوند.
| نقطه | سوزن رایج | ابزار کمکی | زیور اولیه | التیام |
|---|---|---|---|---|
| لالهٔ گوش | ظریف، هماندازهٔ زیور | گاهی پنس | لبرت پشتتخت | ۶ تا ۸ هفته |
| غضروف گوش | ۱۶ گیج (۱٫۲ میلیمتر) | لولهٔ دریافت | لبرت پشتتخت | ۶ تا ۱۲ ماه |
| نوسترل | ۱۸ تا ۲۰ گیج | لولهٔ دریافت داخل بینی | پشتتخت یا نگین پیچی | ۴ تا ۶ ماه |
| سپتوم | ۱۶ گیج | پنس | حلقه یا هورسشو | ۶ تا ۸ هفته |
| ناف | ۱۴ گیج (۱٫۶ میلیمتر) | پنس | باربل خمیده | ۶ تا ۱۲ ماه |
| ابرو | ۱۶ گیج | گاهی پنس | باربل خمیده | چند ماه |
| زبان | ۱۴ گیج | پنس | باربل صاف بلند | ۴ تا ۶ هفته |
| لب | ۱۶ یا ۱۴ گیج | گاهی پنس | لبرت پشتتخت | ۶ تا ۸ هفته تا چند ماه |
گیج دقیق را پیرسر بر اساس آناتومی و زیور انتخاب میکند؛ قاعدهٔ ثابت این است که سوزن و زیور هماندازه باشند.
روشهای خانگی معمولاً سوزن خیاطی یا سنجاق قفلی است، با یخ برای بیحس کردن و تکهای سیبزمینی، پاککن یا دستهٔ گوشپاککن پشت گوش. هیچکدام استریل نیستند؛ گرفتن سوزن روی شعله یا شستن با الکل، استریل کردن نیست. سوزن توپر کانالی باریکتر از زیور میسازد، زیور با فشار جا میافتد و بافت پاره میشود. یخ پوست را سفت میکند و زاویه را به هم میزند. نتیجه میتواند عفونت، سوراخ کج، جوشگاه و در بدترین حالت انتقال بیماریهای خونی مثل هپاتیت باشد. فهرست کامل این خطرها را در پیرسینگ خانگی چقدر خطرناک است؟ آوردهایم.
اگر نام دقیق نقطهای را که میخواهید نمیدانید، فهرست اسم انواع پیرسینگ با معادل محاورهای و انگلیسی کمک میکند در مشاوره دقیقتر بپرسید.
معمولاً نه. درد عبور سوزن یکی دو ثانیه است و بیشتر مراجعان بدون بیحسی کار را تمام میکنند. بعضی کرمهای بیحسی موضعی با شرایطی قابل استفادهاند، اما یخ برای پیرسینگ دقیق مناسب نیست؛ گزینهها و محدودیتها در پیرسینگ با بیحسی موضعی آمده است.
میکرودرمال سوراخ دوطرفه ندارد؛ با سوزن استریل یا پانچ پوستی یک جای کوچک زیر پوست باز میشود، پایهٔ تیتانیومی در آن قرار میگیرد و نگین روی پایه بسته میشود. قیمتش در علی پیرسینگ از ۱٫۴ میلیون تومان است؛ جزئیات در راهنمای پیرسینگ میکرودرمال.
«پیرسینگ دندان» در واقع سوراخ کردن نیست؛ یک نگین کوچک با چسب مخصوص روی سطح دندان چسبانده میشود. این کار به سلامت مینای دندان مربوط است و باید زیر نظر دندانپزشک انجام شود، نه پیرسر.
بیشتر زیورهای ابرو یک گوی پیچی دارند که خلاف عقربههای ساعت باز میشود؛ زیورهای بدون رزوه با کشیدن مستقیم سر از میله جدا میشوند. تا پیش از التیام، زیور را درنیاورید؛ اگر گوی سفت شده، باز و بسته کردن زیور پیرسینگ را ببینید.
اگر منظور جا انداختن زیور تازه است، تا التیام کامل نوسترل (۴ تا ۶ ماه) زیور اولیه نباید درآورده شود. بعد از آن، زیور را از سمت بیرون و با دست تمیز وارد کنید؛ نگین پیچی با چرخش ملایم داخل بینی جا میافتد. اولین تعویض را بهتر است در استودیو انجام دهید.
در علی پیرسینگ (مهر ۱۴۰۵) قیمتها از ۶۰۰ هزار تا ۱٫۴ میلیون تومان است؛ مثلاً لالهٔ گوش ۶۰۰ هزار با گوی ساده و ۸۰۰ هزار با نگین، نوسترل ۶۰۰ هزار، و غضروف گوش، سپتوم، ناف، ابرو، لب و زبان ۸۰۰ هزار تومان. این مبلغ شامل سوزن استریل یکبارمصرف، زیور اولیهٔ تیتانیوم و مشاوره است.
پیرسینگ با چی میزنن؟ با سوزن توخالی استریل و یکبارمصرف که کانال تمیزی میسازد و زیور تیتانیوم را پشت سر خود وارد میکند؛ پنس، لولهٔ دریافت و ابزار اتوکلاوشده فقط کمک میکنند همین کار دقیقتر و ایمنتر انجام شود. تفنگ، سوزن خیاطی و روشهای خانگی هیچکدام این استانداردها را ندارند.
اگر میخواهید همین مراحل را از نزدیک ببینید، با رزرو آنلاین نوبت وقت مشاوره و پیرسینگ در شهرک غرب تهران بگیرید؛ پاکت سوزن جلوی چشم خودتان باز میشود و هر سوالی دربارهٔ ابزار دارید، همانجا جواب میگیرید.
استانداردهای ابزار و استریلسازی که در این مقاله آمد، از منابع مستقل زیر گرفته شده است:
فروشگاه پیرسینگ | رزرو نوبت پیرسینگ | همه مقالات راهنمای پیرسینگ | همه مقالات