عوارض پیرسینگ زبان به زبان ساده: چند روز حرف زدن سخت است، خطر بیحسی و عصب، لبپرشدن دندان و تحلیل لثه، قورت دادن توپ زیور، علائم عفونت دهان و چه کسانی نباید بزنند.
پاسخ کوتاه: پیرسینگ زبان از سریعالتیامترین پیرسینگهاست (حدود ۴ تا ۶ هفته)، اما عوارض مخصوص به خودش را دارد: تورم و سختی حرف زدن در هفتهٔ اول، احتمال بیحسی موقت یا تغییر حس چشایی، لبپرشدن دندان و تحلیل لثه در استفادهٔ طولانیمدت، شلشدن توپ باربل و خطر قورت دادن یا خفگی، و عفونت دهانی. بیشتر این عوارض با جاگذاری صحیح در خط وسط، تعویض بهموقع باربل بلند اولیه با سایز کوتاهتر و مراقبت دهانی قابل پیشگیری است؛ ولی برای کسانی که ارتودنسی، بیماری لثه یا اختلال انعقادی دارند، این پیرسینگ توصیه نمیشود.
اولین چیزی که بعد از پیرسینگ زبان متوجه میشوید نه درد، بلکه تورم است. زبان عضلهای پرخون است و طی ۲۴ ساعت اول بهطور محسوس متورم میشود؛ اوج تورم معمولاً روز دوم تا چهارم است و بعد از آن بهتدریج فروکش میکند. به همین دلیل پیرسر باربل اولیه را عمداً بلند (معمولاً ۱۴G با طول حدود ۱۸ تا ۲۲ میلیمتر) انتخاب میکند تا جای تورم باشد. همین باربل بلند در روزهای اول به دندانها میخورد و «س» و «ش» و «ل» را سخت میکند.
| روز | چه اتفاقی میافتد | حرف زدن و خوردن |
|---|---|---|
| روز ۱ | شروع تورم، بزاق زیاد، حس جسم خارجی | جملات کوتاه، آب سرد، غذای سرد و نرم |
| روز ۲ تا ۴ | اوج تورم، احتمال کبودی زیر زبان، ترشح سفید طبیعی | لکنت خفیف (lisp)، خوردن با قاشق کوچک |
| روز ۵ تا ۷ | تورم فروکش میکند، باربل کمکم بلند به نظر میرسد | حرف زدن نزدیک به عادی، هنوز ضربه به دندان |
| هفتهٔ ۲ تا ۴ | زمان مناسب برای کوتاهکردن باربل (downsize) | بعد از داونسایز، حرف زدن کاملاً عادی |
| هفتهٔ ۴ تا ۶ | التیام کانال داخلی کامل میشود | تعویض زیور آزاد، مراقبت دائمی از دندان |
اگر بعد از هفتهٔ اول تورم به جای کمشدن بیشتر شد یا حرف زدن سختتر شد، این طبیعی نیست و باید بررسی شود. برای تغذیهٔ روزهای اول بعد از پیرسینگ زبان چه بخوریم؟ و برای کنترل ورم، تورم بعد از پیرسینگ را ببینید. غذای داغ، تند، سیگار و الکل تورم را طولانی میکنند؛ سیگار و قلیان بعد از پیرسینگ در پیرسینگ دهانی بیشتر از هر جای دیگر مشکل میسازد.
زیر زبان دو ساختار مهم از دو طرف خط وسط عبور میکنند: رگهای زبانی (که بهصورت دو رگ آبی زیر زبان دیده میشوند) و عصب زبانی که حس لامسه و بخشی از حس چشایی را منتقل میکند. پیرسینگ استاندارد زبان در خط وسط و کمی جلوتر از مرکز زده میشود، دقیقاً برای اینکه از این ساختارها فاصله داشته باشد. جاگذاری کج، خیلی عقب یا خیلی نزدیک به کنارهٔ زبان، احتمال آسیب به عصب یا خونریزی شدید را بالا میبرد.
بیحسی خفیف نوک زبان یا احساس «گزگز» در روزهای اول به دلیل تورم و فشار روی بافت طبیعی است و معمولاً با فروکشکردن ورم برطرف میشود. تغییر موقت حس چشایی هم گزارش میشود؛ بسیاری از افراد در هفتهٔ اول مزهٔ فلزی یا کاهش حس طعم را حس میکنند که گذراست. آنچه غیرطبیعی است، بیحسی که بعد از دو تا سه هفته باقی بماند یا از همان ابتدا نصف زبان را بگیرد؛ این میتواند نشانهٔ آسیب عصب باشد و نیاز به معاینه دارد.
پیرسینگهای افقی زبان (مثل «اسنیک آیز» در نوک زبان) از عرض عضله عبور میکنند و عملاً دو نیمهٔ عضله را به هم قفل میکنند؛ به همین دلیل خطر آسیب عصب و رگ، سایش دندانهای جلو و پسزدن در آنها بهمراتب بیشتر است و بیشتر پیرسرهای اصولی انجامش نمیدهند. دلیل کامل را در پیرسینگ اسنیک آیز زبان؛ چرا پیرسرهای اصولی انجامش نمیدهند؟ نوشتهایم. اگر دو پیرسینگ میخواهید، دو پیرسینگ عمودی پشت سر هم در خط وسط (venom یا double midline) گزینهٔ ایمنتر است، به شرط آناتومی مناسب.
این مهمترین عارضهٔ درازمدت پیرسینگ زبان است و انجمنهای دندانپزشکی بهطور کلی با پیرسینگهای دهانی مخالفاند، دقیقاً به همین دلیل. مکانیسمش ساده است: توپ فلزی باربل هزاران بار در روز به سطح داخلی دندانهای جلو و به دندانهای آسیا برخورد میکند؛ بازی کردن با زیور و فشار دادن آن به دندان (که عادتی بسیار رایج است) این برخوردها را چند برابر میکند. نتیجه در طول ماهها و سالها: لبپرشدن یا ترکخوردن مینا، حساسیت دندان و در مواردی نیاز به ترمیم یا روکش.
تحلیل لثه (gum recession) از فشار مداوم دیسک یا توپ پایینی روی لثهٔ پشت دندانهای جلوی پایین ایجاد میشود؛ لثه عقب مینشیند، ریشه لخت میشود و این آسیب برگشتپذیر نیست. مطالعات دندانپزشکی درصد قابلتوجهی از دارندگان پیرسینگ زبان درازمدت را با درجاتی از آسیب دندان یا لثه گزارش کردهاند، هرچند اعداد بین مطالعات فرق میکند و به طول باربل، جنس توپ و عادت فرد وابسته است. ویکیپدیا در مقالهٔ پیرسینگ زبان این عوارض دندانی را به عنوان شایعترین ریسک درازمدت فهرست میکند و کلینیک مایو نیز ترک دندان و آسیب لثه را جزو عوارض اختصاصی پیرسینگ دهانی میداند.
سه کار خطر را بهطور جدی کم میکند: کوتاهکردن باربل بعد از تورم، استفاده از توپ یا دیسک پایینی از جنس نرمتر (بیوفلکس یا PTFE) و ترک عادت بازی با زیور. اگر ارتودنسی، پرکردگی بزرگ یا روکش دارید، پیرسینگ لب و زبان با ارتودنسی و سلامت دندان را حتماً پیش از تصمیم بخوانید.
توپهای باربل پیچی با حرکت مداوم زبان، گفتوگو و جویدن بهتدریج شل میشوند. اگر توپ در خواب یا هنگام غذا خوردن باز شود، معمولاً بلعیده میشود و از دستگاه گوارش بدون مشکل عبور میکند؛ اما خطر واقعی آسپیراسیون است: ورود توپ به راه هوایی که میتواند سرفهٔ شدید و در موارد نادر خفگی ایجاد کند. راه پیشگیری ساده است: هر روز صبح توپها را با دست تمیز یا دستکش در جهت عقربههای ساعت سفت کنید و در هفتههای اول از زیور تردلس یا با رزوهٔ داخلی استفاده کنید که کمتر شل میشود.
اگر توپ باز شد و میله بیرون افتاد، تعلل نکنید؛ کانال تازهٔ زبان در چند ساعت بهطور محسوس تنگ میشود. یک توپ یدک همیشه همراه داشته باشید و روش صحیح بستن را از باز و بسته کردن زیور پیرسینگ یاد بگیرید. اگر توپی را بلعیدید و بعد از آن درد شکم، سرفهٔ مداوم یا تنگی نفس داشتید، به اورژانس مراجعه کنید؛ در غیر این صورت معمولاً نیازی به اقدام خاص نیست ولی بهتر است به پزشک اطلاع دهید.
دهان پر از باکتری است، اما بزاق هم خاصیت ضدباکتریایی دارد و به همین دلیل عفونت واقعی پیرسینگ زبان کمتر از چیزی است که تصور میشود. آنچه طبیعی است: تورم روزهای اول، لایهٔ سفید یا زرد کمرنگ روی محل زخم (بافت ترمیمی، نه چرک)، کمی بزاق زیاد و مزهٔ فلزی. آنچه غیرطبیعی است: تورمی که بعد از روز ۵ بدتر میشود، درد ضرباندار، ترشح زرد-سبز غلیظ با بوی بد، قرمزی که به کف دهان کشیده میشود، تب یا سختی بلع و تنفس. مورد آخر اورژانسی است؛ عفونتهای فضای کف دهان نادرند اما میتوانند بهسرعت راه هوایی را تنگ کنند.
طبق راهنمای مراقبت از پیرسینگ دهانی انجمن پیرسرهای حرفهای (APP)، شستوشوی دهان با سرم نمکی استریل یا دهانشویهٔ بدون الکل بعد از هر وعده، پرهیز از بوسیدن و تماس با بزاق دیگران در دورهٔ التیام و استفاده از مسواک نو، ستونهای مراقبت هستند. دهانشویههای الکلی و پراکسید بافت را میسوزانند و التیام را عقب میاندازند. اگر علائم عفونت دیدید، زیور را خودتان درنیاورید (کانال بسته میشود و عفونت داخل آن حبس میشود)؛ عفونت پیرسینگ؛ علائم و درمان مسیر درست را نشان میدهد.
باربل بلند اولیه یک ابزار موقت برای عبور از تورم است، نه زیور دائمی. اگر آن را بعد از فروکشکردن ورم نگه دارید، دقیقاً همان چیزی است که دندانها را میشکند، لثه را تحلیل میبرد و حرف زدن را ماهها غیرعادی نگه میدارد. زمان مناسب داونسایز معمولاً هفتهٔ دوم تا چهارم است، وقتی تورم کاملاً رفته و بین توپها و سطح زبان فاصلهٔ آشکار میبینید. باربل جدید معمولاً ۱۴G با طول حدود ۱۴ تا ۱۶ میلیمتر است و بهتر است پیرسر آن را تعویض کند تا اندازه با آناتومی شما بخواند.
راهنمای کامل زمانبندی و سایزها را در Downsizing پیرسینگ؛ چرا و کی زیور را کوتاه کنیم نوشتهایم و اگر اولین بار است که زیور عوض میکنید، کی میتوان زیور پیرسینگ را عوض کرد؟ را هم ببینید. زیور تیتانیوم ASTM F136 با توپ یا دیسک ایمن را میتوانید از فروشگاه زیور لب و زبان تهیه کنید.
پیرسینگ زبان برای همه مناسب نیست و یک پیرسر اصولی در این موارد «نه» میگوید: افراد با اختلال انعقاد خون یا مصرف داروهای رقیقکننده (زبان بسیار پرخون است؛ رقیقکنندهٔ خون قبل از پیرسینگ را ببینید)، دیابت کنترلنشده یا نقص ایمنی، بیماری فعال لثه یا دندانهای ترکخورده و پرکردگیهای بزرگ، ارتودنسی فعال، افرادی که آناتومی زبان کوتاه یا رگهای نزدیک به خط وسط دارند، و افراد زیر سن قانونی. کسانی با سابقهٔ بیماری دریچهٔ قلب هم بهتر است قبل از هر پیرسینگ دهانی با پزشک مشورت کنند، چون باکتریهای دهان از راه زخم میتوانند وارد خون شوند. فهرست کامل را در چه کسانی نباید پیرسینگ بزنند؟ آوردهایم.
اگر آناتومی و شرایط شما مناسب باشد، پیرسینگ زبان با سوزن ۱۴G استریل و باربل تیتانیوم در استودیوی ما در حدود ۸۰۰ هزار تومان انجام میشود که شامل زیور اولیه و مشاوره است؛ جزئیات را در پیرسینگ زبان در تهران ۱۴۰۵ ببینید.
«قبل از پیرسینگ زبان، اول زیر زبان مشتری را نگاه میکنم؛ اگر رگها به خط وسط نزدیک باشند یا زبان کوتاه باشد، انجامش نمیدهم و دلیلش را میگویم. بعد از آن، تنها چیزی که از مشتری میخواهم این است که هفتهٔ سوم برای کوتاهکردن باربل برگردد و با زیور بازی نکند. همین دو کار، بیشتر مشکلات دندان را از بین میبرد.»
>
— علی کلاهی، متخصص پیرسینگ
اگر هنوز مطمئن نیستید این پیرسینگ برای شما چه معنایی دارد و ارزش این عوارض را دارد یا نه، پیرسینگ زبان نماد چیست و چرا آن را میزنند را پیش از رزرو بخوانید.
اگر پیرسینگ زبانتان کامل التیام یافته و باربل کوتاه شده، برای تعویض از میان سرهای تعویضی پیرسینگ زبان مدلی با سر کوچک و صاف انتخاب کنید.
معمولاً ۳ تا ۷ روز. تورم در روزهای دوم تا چهارم به اوج میرسد و در این مدت حروف «س»، «ش» و «ل» با لکنت خفیف ادا میشوند. از روز پنجم به بعد تورم فروکش میکند و تا پایان هفتهٔ اول حرف زدن نزدیک به عادی میشود؛ ولی باربل بلند اولیه تا زمان کوتاهشدن (هفتهٔ دوم تا چهارم) کمی به دندانها میخورد. آب سرد و کم حرف زدن در روزهای اول کمک میکند.
اگر توپ قورت داده شده و سرفه یا تنگی نفس ندارید، معمولاً بدون مشکل از دستگاه گوارش عبور میکند؛ آرام باشید و در صورت درد شکم به پزشک اطلاع دهید. مهمتر این است که فوراً یک توپ یدک یا زیور جایگزین ببندید، چون کانال تازه در چند ساعت تنگ میشود. اگر توپ وارد راه هوایی شد و سرفهٔ شدید یا تنگی نفس داشتید، اورژانس. از این به بعد هر صبح توپها را سفت کنید.
میتواند، و این شایعترین عارضهٔ درازمدت آن است. برخورد مداوم توپ فلزی به دندانها باعث لبپرشدن مینا و فشار دیسک پایینی روی لثه باعث تحلیل لثه میشود که برگشتپذیر نیست. کوتاهکردن باربل بعد از تورم، استفاده از توپ یا دیسک نرم (بیوفلکس/PTFE) و ترک عادت بازی با زیور خطر را بهطور جدی کم میکند، ولی به صفر نمیرساند؛ معاینهٔ منظم دندانپزشک لازم است.
با آناتومی مناسب، جاگذاری در خط وسط، سوزن استریل و مراقبت، عوارض حاد آن (خونریزی شدید، آسیب عصب، عفونت عمیق) نادر است. خطر واقعی در جاگذاری اشتباه یا افقی، پیرسینگ خانگی و بیتوجهی به دندانها در درازمدت است. افراد با اختلال انعقاد، بیماری لثه، ارتودنسی یا نقص ایمنی نباید این پیرسینگ را بزنند و برای بقیه هم پذیرش ریسک دندانی، بخشی از تصمیم است.
تغییر موقت طعم یا مزهٔ فلزی در هفتهٔ اول رایج و گذراست و با فروکشکردن تورم برمیگردد. از دست رفتن دائمی حس چشایی بسیار نادر است و معمولاً فقط در اثر جاگذاری اشتباه نزدیک عصب زبانی یا پیرسینگهای افقی رخ میدهد. اگر بیحسی یا تغییر طعم بعد از دو تا سه هفته باقی ماند یا نیمی از زبان را گرفت، حتماً معاینه شوید.
معمولاً هفتهٔ دوم تا چهارم، وقتی تورم کاملاً رفته و بین توپها و سطح زبان فاصله میبینید. باربل اولیه حدود ۱۸ تا ۲۲ میلیمتر است و باربل داونسایز معمولاً ۱۴ تا ۱۶ میلیمتر. این تعویض را ترجیحاً پیرسر انجام دهد تا طول دقیق با آناتومی شما بخواند. نگهداشتن باربل بلند، عامل اصلی آسیب دندان و لکنت طولانی است.
تورمی که بعد از روز پنجم بدتر میشود، درد ضرباندار، ترشح زرد-سبز غلیظ و بدبو، قرمزی که به کف دهان کشیده میشود، تب، و سختی در بلع یا تنفس. لایهٔ سفید نازک روی زخم و بزاق زیاد در هفتهٔ اول طبیعی است و عفونت نیست. زیور را خودتان درنیاورید؛ با شستوشوی نمکی ادامه دهید و اگر تب یا مشکل تنفسی داشتید فوراً به پزشک مراجعه کنید.
توصیه نمیشود. براکتها و سیمها با توپ باربل درگیر میشوند، دندانهای در حال جابهجایی به ضربهٔ مداوم حساسترند و مراقبت دهانی هم سختتر میشود. بهتر است پیرسینگ زبان را به بعد از پایان درمان ارتودنسی موکول کنید و در آن زمان با مشورت دندانپزشک تصمیم بگیرید. اگر ریتینر ثابت پشت دندانهای پایین دارید، دیسک پایینی باربل باید با آن سازگار انتخاب شود.
عوارض پیرسینگ زبان دو دسته است: کوتاهمدت (تورم، لکنت چند روزه، بیحسی گذرا، شلشدن توپ) که با جاگذاری درست و مراقبت بهراحتی مدیریت میشود، و درازمدت (لبپرشدن دندان و تحلیل لثه) که با کوتاهکردن بهموقع باربل، توپ نرم و ترک عادت بازی با زیور کم میشود ولی هرگز صفر نیست. برنامهٔ Downsizing پیرسینگ را جدی بگیرید؛ نصف عوارض این پیرسینگ به باربل بلندی برمیگردد که هیچوقت کوتاه نشد.
اگر تصمیم گرفتهاید، اجازه دهید آناتومی زبانتان قبل از هر چیز معاینه شود؛ در استودیوی ما پیرسینگ زبان با سوزن ۱۴G استریل و باربل تیتانیوم ایمپلنت انجام میشود و تعویض به سایز کوتاهتر بخشی از برنامهٔ مراقبت است. وقت مشاوره و پیرسینگ خود را رزرو کنید.
برای اطمینان بیشتر، همین موضوع را در منابع پزشکی مستقل زیر هم بخوانید:
خرید پیرسینگ زبان اصل | رزرو نوبت پیرسینگ | همه مقالات ایمنی و سلامت | همه مقالات