روک روی تاخوردگی غضروفی بین هلیکس و دیث قرار می‌گیرد. به دلیل کوچک و باریک بودن این ناحیه، زیور سبک‌وزن و میله خمیده مناسب‌ترین انتخاب است.
روک روی چین غضروفی بالای گوش زده می‌شود — تای برجسته‌ای که بین قوس بیرونی (هلیکس) و گودی داخلی قرار دارد. چون سوزن باید از یک تای دولایه عبور کند، روک هم دردناک‌تر از هلیکس است (حدود ۶ از ۱۰) و هم التیام طولانی‌تری دارد (۶ تا ۱۸ ماه). همه گوش‌ها تای روک به‌اندازهٔ کافی برجسته ندارند؛ اگر این چین در گوش شما کم‌عمق باشد، پیرسر حرفه‌ای روک را رد می‌کند و این رد کردن نشانهٔ خوبی است.
زیور استاندارد روک باربل منحنی (Curved Barbell) با گیج ۱٫۲ میلی‌متر و طول ۸ میلی‌متر است. انحنای میله با انحنای خود تای غضروف هماهنگ می‌شود؛ باربل مستقیم در این نقطه به دو انتهای کانال فشار می‌آورد. حلقه هم در روک تازه توصیه نمی‌شود. بعد از التیام کامل می‌توانید به کلیکر کوچک یا باربل نگین‌دار تغییر دهید.
چون غضروفی و در ناحیه‌ای فشرده قرار دارد، معمولاً دردناک‌تر از پیرسینگ‌های لاله گوش است، اما با بی‌حسی موضعی قابل تحمل است.
هر دو غضروف داخلی‌اند و التیام مشابهی دارند. روک برجسته‌تر دیده می‌شود و از روبه‌رو مشخص است؛ دایث ظریف‌تر و تا حدی پنهان است. اگر آناتومی هر دو را دارید، انتخاب کاملاً ظاهری است.
چون به تای غضروفی به‌اندازه کافی برجسته نیاز دارد. اگر این چین کم‌عمق باشد زیور درست نمی‌نشیند و احتمال رد شدن بالا می‌رود. رد کردن در این حالت کار درست پیرسر است.