سپتوم روی غضروف میانی بینی قرار می‌گیرد و یکی از معدود پیرسینگ‌های صورت است که با چرخاندن زیور به سمت داخل، کاملاً قابل پنهان‌سازی است — به همین دلیل محبوبیت زیادی در محیط‌های کاری رسمی دارد.
تصور رایج این است که سپتوم از تیغهٔ غضروفی وسط بینی عبور می‌کند. در واقع پیرسر از یک ناحیهٔ نازک بافت نرم درست جلوی غضروف رد می‌شود که در زبان صنف به آن «نقطهٔ شیرین» (Sweet Spot) می‌گویند. به همین دلیل سپتومِ درست‌زده‌شده معمولاً کم‌دردتر از چیزی است که مردم انتظار دارند. اگر پیرسر نقطه را اشتباه بگیرد و وارد غضروف شود، هم درد به‌مراتب بیشتر است و هم التیام طولانی و پرمشکل می‌شود — این تفاوت کاملاً به مهارت پیرسر برمی‌گردد.
زیور استاندارد سپتوم نعل‌اسبی (Circular Barbell) با گیج ۱٫۲ میلی‌متر و قطر ۸ تا ۱۰ میلی‌متر است. مزیت منحصربه‌فرد سپتوم همین است: نعل‌اسبی را می‌توان به سمت بالا و داخل بینی برگرداند و پیرسینگ عملاً نامرئی می‌شود — تنها پیرسینگ صورت که این امکان را می‌دهد. برای محیط‌های کاری حساس این ویژگی سپتوم را به گزینهٔ اول تبدیل می‌کند. کلیکر تیتانیوم گزینهٔ بعدی است، ولی برای دورهٔ التیام نعل‌اسبی راحت‌تر است.
بسیاری بعد از چند هفته متوجه بوی نامطبوعی از زیور سپتوم می‌شوند و نگران عفونت می‌شوند. این معمولاً تجمع طبیعی سلول‌های مرده و ترشحات روی زیور است، پدیده‌ای آن‌قدر شایع که در زبان صنف اسم خودش را دارد. با شست‌وشوی روزانهٔ سالین و تمیز کردن ملایم خود زیور برطرف می‌شود. عفونت واقعی نشانه‌های دیگری دارد: قرمزی گسترده، تورم، درد ضربانی و ترشح چرکی زرد یا سبز.
بله، با چرخاندن حلقه نعل‌اسبی به سمت داخل بینی، پیرسینگ سپتوم تقریباً کاملاً نامرئی می‌شود.
اگر پیرسر نقطهٔ نرم را درست پیدا کند حدود ۵ از ۱۰ و بسیار کوتاه. حس غالب معمولاً عطسه یا آبریزش لحظه‌ای بینی است تا درد تیز.
برگرداندن مکرر در هفته‌های اول بافت تازه را تحریک می‌کند. تا پایان ماه دوم زیور را ثابت نگه دارید و بعد از آن در صورت نیاز برگردانید.
تقریباً برای همه، اما اگر تیغهٔ بینی انحراف داشته باشد نقطهٔ نرم نامتقارن می‌شود و ممکن است زیور کج بنشیند. این را پیرسر قبل از کار بررسی می‌کند.